10. Boże Narodzenie

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia, które mają upamiętniać narodziny Jezusa Chrystusa.

Jezus nie był zwykłym dzieckiem. Nie narodził się po to, abyśmy mogli robić szopki z figurkami malutkiego dziecka w żłóbku i inne przedstawienia. Jezus przyszedł na świat m. in. po to, aby ludzie Go poznali i aby przez Niego poznali Jego Ojca i nawrócili się do Niego. Przyszedł na świat również po to, aby umrzeć za grzechy wszystkich ludzi, a przez to uwolnić od kary za te grzechy, z łaski, za darmo dać zbawienie tym, którzy w Niego uwierzyli.

W niniejszym numerze, za Ewangelią wg. Łukasza (1:32), wskazuję, że nowonarodzony Jezus nazwany został Synem Najwyższego. Ewangelia wg Jana mówi o Jezusie, że On jest Światłością, że jest Słowem, które było u Boga, i że Słowo to jest Bogiem. Dalej Ewangelia wg. Jana mówi, że wszystko przez nie, tzn. przez Słowo, tzn. przez Jezusa, powstało, a bez Niego nic nie powstało, co powstało (Ew. Jana 1:10):

Na świecie było /Słowo/, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli (Ew. Jana 1:10).

Ale oprócz tych i innych słów, wskazujących, że nowonarodzone dzieciątko Jezus jest synem Bożym, Bogiem, chciałbym zauważyć, że Pismo Święte bardzo mocno i wyraźnie podkreśla obecność Ducha Świętego w narodzinach, życiu i po śmierci Jezusa. Właściwie to można powiedzieć, że wraz z narodzeniem Jezusa – Boga w ciele człowieka, narodził się, albo rozpoczął się, szczególny okres – czas działalności Boga poprzez Ducha Świętego. Pojawienie się Człowieka Bożego obdarzonego Duchem Bożym, Bóg zapowiedział m.in. poprzez Proroka Izajasza:

(1) Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. (2) Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. (3) Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. On niezachwianie przyniesie Prawo. (4) Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy (Ks. Izajasza 42:1-4.

Podobne proroctwo znajdujemy w rozdziale 61 księgi Izajasza:

(1) Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę (Ks. Izajasza 61:1).

Zapowiedzi te spełniają się poprzez poczęcie Jezusa z Ducha Świętego (Ew. Mateusza 1:18, 20), a następnie poprzez chrzest udzielony Jezusowi przez Jana Chrzciciela, na świadectwo dla Żydów, w trakcie którego na Jezusa zstąpił Duch Święty i spoczął na Nim:

(32) Jan dał takie świadectwo: Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. (33) Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. (34) Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym. (Ew. Jana 1:32-34).

Chrzest Duchem Świętym, czyli nowonarodzenie z wody i z Ducha Świętego, został uznany, obok wiary w Jezusa, za najważniejsze wydarzenie w życiu człowieka na drodze do Królestwa Bożego. Wskazuje na to wiele słów Jezusa, m. in. cytowanych już w poprzednim numerze niniejszego pisma. Powtórzmy cytat z Ewangelii Jana:

„Jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego” (Ew. Jana 3:5).

W Starym Testamencie znajdujemy Bożą zapowiedź działania poprzez Ducha Świętego również na innych ludzi:

(27) Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. (Ks. Ezechiela 36:27).

Powyższe słowa skierowane były do Żydów, ale nawiązują one m.in. do następujących słów z księgi Joela, świadczących, że dotyczą wszystkich.

(1) I wyleję potem Ducha mego na wszelkie ciało …(Ks. Joela 3:1).

Słowa te powtórzył następnie Piotr Apostoł w mowie wygłoszonej w Dzień Zielonych Świąt, wobec Żydów zgromadzonych z pośród wszystkich ludów ziemi (Dzieje Apost. 2:17). Stosownie do dalszej części jego mowy, ci, którzy nawrócą się i ochrzczą w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów, otrzymają w darze Ducha Świętego:

(37) Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: Cóż mamy czynić, bracia? – zapytali Piotra i pozostałych Apostołów. (38) Nawróćcie się – powiedział do nich Piotr – i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. (39) Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz. (Dzieje Apost. 2:37-39).

Kiedy człowiek rodzi się na nowo w Duchu Świętym? Co trzeba zrobić aby narodzić się z wody i z Ducha Świętego, albo zostać ochrzczonym Duchem Świętym?

Przyjmuje się często, że to jest taki obrzęd, który polega na tym, że człowiek zostaje pokropiony wodą, albo zanurzony w wodzie, a któremu towarzyszą odpowiednio odprawiane rytuały. Oczywiście nie jest to wystarczające do Narodzin z wody i Ducha Świętego. Nie decyduje o tym również ukończenie żadnych studiów teologicznych, nakładanie rąk przez kogokolwiek, ani decyzja zwierzchników religijnych, itp.

Chrzest Duchem Świętym, czyli narodziny z wody i Ducha Świętego, wiążą się bowiem z uwierzeniem w Jezusa i przyjęciem Jezusa jako swojego Zbawiciela. Tylko wiara w Jezusa, prowadzi do narodzenia się na nowo w Jego Duchu jako dziecka Bożego (Ew. Jana 1:12-13). Potwierdzają to m. in. słowa:

13) Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha. (14) My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. (15) Jeśli kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu (1 List Jana 4:13-15).

Bóg zesłał Ducha Świętego aby wzywano imienia Jezusa i aby w ten sposób, poprzez Jezusa ludzie osiągali zbawienie, gdyż jak napisano:

(11) On jest kamieniem, odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła. (12) I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni (Dzieje Apost. 4:11-12).

Bóg zesłał Ducha Świętego, aby m. in. otoczył chwałą Jezusa (Ew. Jana 16:14). Jak mówi Apostoł Paweł: Nikt też bez pomocy Ducha Świętego nie może powiedzieć: Panem jest Jezus (1Kor 12:3).

Każdy, kto uwierzył w Jezusa, ma też i Ducha Świętego i stał się Jego świątynią. Tak więc, kto uwierzył w Jezusa, nie potrzebuje żadnego innego pośrednika do Boga, żadnych innych osób, żadnych, rzeźb, obrazów, itp., żadnych świętych do społeczności z Bogiem, bo Duch Święty, czyli Bóg, jest w nim i chce aby ludzie oddawali cześć Ojcu w Duchu i prawdzie. (Ew. Jana 4:23-24). Pamiętajmy też, że w pierwszym liście do Tymoteusza, Pismo mówi, że: jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus (1 Tm 2:5). W Ewangelii Jana napisane jest zaś, że Duch Święty został dany ludziom po to, aby po Jego śmierci i zmartwychwstaniu, a następnie odejściu do Ojca, ludzie nie zostali „sierotami”, ale aby był na zawsze z tymi, którzy uwierzyli:

(16) Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela da wam, aby z wami był na zawsze – (17) Ducha Prawdy, którego świat przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna.) …….Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was. (Ew. Jana 14:16-17).

Tak więc, Ci którzy przyjęli i uwierzyli w Jezusa, narodzili się na nowo w Duchu Świętym, zostali usprawiedliwieni z grzechów, stali się dziećmi Bożymi i mają życie wieczne.

Jednakże gdy Jezus się rodził, świat Go nie poznał i nie przyjął. Dla nowonarodzonego dzieciątka Jezus, nie było miejsca w gospodzie, w związku z czym został położony w żłobie. Musisz jednak wiedzieć, że Pismo Święte mówi, że kiedy dorósł, umarł również za Twoje grzechy.

Wiedząc o tym, zadaj sobie pytania, kim jest dla Ciebie Jezus, czy jesteś gotowy, nie na udział w przedstawieniach, szopkach, zakupach świątecznych, ucztach z okazji Świąt Bożego Narodzenia, itd., ale czy jesteś gotowy uznać Jezusa za swojego Zbawiciela? Czy, inaczej niż w gospodzie, w której nie było miejsca dla dzieciątka Jezus, jest dla Niego miejsce w Twoim sercu i w Twoim życiu? Czy Go poznałeś? Czy Go przyjąłeś?

Może odpowiesz, że tak, że byłeś u komunii i przyjąłeś Jezusa. Ale ja mówię o czymś innym: o tym, czy Ty przyjąłeś Jego dar, Jego łaskę? Ja mówię o tym, czy Ty narodziłeś się na nowo w Jego Duchu i należysz duchem do Niego, Czy pragniesz znaleźć się w Jego Bożym Królestwie i mieć życie wieczne? Ja mówię o tym, czy Ty w Niego uwierzyłeś i jesteś gotowy iść za nim i Go naśladować?