Są to słowa Pana Jezusa do Nikodema – dostojnika żydowskiego, doskonale znającego Słowo Boże Starego Testamentu, nauczyciela tego Słowa w Izraelu. Pismo Święte mówi o tym w 3 rozdziale Ewangelii wg Jana:
Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Niego nocą i powiedział Mu: Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim. W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego. Nikodem powiedział do Niego: Jakżeż może się człowiek narodzić będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się? Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha. W odpowiedzi rzekł do Niego Nikodem: Jakżeż to się może stać? (Ewangelia Jana 3:1-11).
Może myślisz, że słowa Jezusa o potrzebie narodzenia się na nowo Ciebie nie dotyczą. Może myślisz, że były one wypowiedziane do faryzeusza – czyli do kogoś, kto obecnie kojarzony jest z kimś fałszywym – faryzeuszem. Może uważasz się za chrześcijanina, może uważasz, że wystarczy być po prostu dobrym człowiekiem, może nawet uważasz się za takiego. Może chodzisz w każdą niedzielę do kościoła. Czy to wystarczy?
Chcę zauważyć, że w czasach Jezusa faryzeusze uważani byli powszechnie nie za ludzi fałszywych, ale za pobożnych, za ekspertów w dziedzinie znajomości i interpretacji Pisma (Starego Testamentu – bo Nowego Testamentu jeszcze nie było) oraz przestrzegania zasad życia religijnego. A ponadto, słowa o potrzebie narodzenia na nowo Jezus powiedział do człowieka uważającego się i uważanego za wierzącego w jedynego Boga.
Co to oznacza?
Nie ma znaczenia, że chodzisz do kościoła, nie ma znaczenia jak dużo dajesz na tacę, nie ma znaczenia, jak bardzo służysz, nie ma znaczenia, jak dużo i czy ładnie śpiewasz, nie ma znaczenia, że uważasz się i jesteś uważany za wierzącego. To są zewnętrzne rzeczy. W istocie jesteś w tej samej sytuacji co Nikodem. Tak więc, jeśli nie narodzisz się powtórnie, nie możesz nawet zobaczyć, a tym bardziej wejść do królestwa niebieskiego.
Słowo powtórnie oznacza, że Twoje pierwsze narodziny nie są wystarczające do tego abyś wszedł do królestwa Bożego.
Musisz narodzić się powtórnie.
Jak się to stać może?
Wyjaśnieniem tej kwestii są słowa Pana Jezusa:
Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony (Ewangelia Marka 16;16),
a także słowa Apostoła Jana (Ewangelia Jana 16:16):
Tym zaś, którzy go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię jego, którzy narodzili się nie z krwi ani z cielesnej woli, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga.
Dlatego:
Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych (List do Hebrajczyków 3:7-8).
| Redakcja: Mirosław Plona Głoszenie Ewangelii w Łomży Tel. 660 529 465, e-mail: ewangelia.lomza@gmail.com |
